dinsdag 12 juni 2012

25. Kleerkasten en misdaadromans in La Stazione Centrale!

Bestemming bijna bereikt!

Ooit was ik eens op een congres in Rome over misdaadromans. Een dame stak toen een heel betoog af over het grote belang van de non-lieu, de niet-plaats in de misdaadroman. Niet-plaatsen waren plaatsen volgens haar die wel bestaan maar die niemand inneemt. Plaatsen waar je wel doorloopt maar die je nooit echt gaat betrekken. Zoals stations of vliegvelden of metrohaltes of de lobby van een hotel. Plaatsen die van iedereen zijn maar tegelijk ook van niemand. Volgens haar kon je dus geen misdaadroman openen of één of andere non-lieu zou een hoofdrol spelen in de ontwikkeling van het drama. Ofwel was het de uitgelezen locatie voor de moord zelf, ofwel was het de plek waar louche figuren snel informatie uitwisselden, ofwel liet het slachtoffer er één of andere kostbare aanwijzing achter, enz. Terugdenkend aan die interessante namiddag in Rome, wandelde ik vandaag naar het Centraal Station van Milaan. Dit prachtige gebouw moest volgens mijn gids absoluut bezocht worden en dat bleek inderdaad te kloppen. Wonderbaarlijke beelden, hallen, trappen, gallerijen en mosaieken maakten van la Stazione Centrale echt wel één van de mooiste manieren om Milaan binnen te wandelen (recht van een trein dan). Een uur lang liep ik niks anders te doen dan het ene sublieme detail na het andere te fotograferen tot de mensen van de security me echt wel zéér vies begonnen aan te kijken. Toen ik de bitse vraag kreeg wat ik eigenlijk aan het doen was, antwoordde ik voor ik het wist dat ik deze non-lieu aan het afspeuren was op zoek naar aanwijzingen voor de oplossing van mijn volgende Milanese misdaadroman. Aangezien dat toch niet heel geloofwaardig (of tenminste begrijpbaar) klonk, maakte ik maar snel gebruik van het perplexe gezicht van de security kleerkast om me vliegensvlug uit de voeten te maken. Ik had tenslotte toch al genoeg info verzameld over wie hem binnenkort vermoordt in “Murder on the Milano Express...”!
De indrukwekkende inkomhal...

Antonio Pacinotti... Ik weet niet wat die man precies gedaan heeft
maar daar brei ik wel een mouw aan tegen het einde van mijn volgende misdaadroman.

Of ik verzin een aanwijzing die iets te maken heeft met deze mozaiek?

En laat de moordenaar vervolgens wegrennen via deze trappenhal?

Geen betere plaats voor een moord dan deze lugubere omgeving (de rechtervleugel)!
Op de achtergrond de zijkant van de bekendste toren van Milaan. Wie mijn vorige
blogs ooit gelezen heeft, weet welke!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten