maandag 14 mei 2012

15. Boos op de reisgids-schrijfster, de eigenaars van de toren van Babel en Dan Franck!

Deze dame, eigenares van la Libreria dello Spettacolo, zag ooit
Truffaut haar Spektakel-boekenwinkeltje binnenwandelen! En dat
was voor het aperitivo-uur dus aan de spritz lag het niet.

Zelfs in de reuzeboekenwinkel Hoepli (die ik uit pure miserie zelf
maar aan het bedroevende lijstje onbestaande boekenwinkels van mijn
inspiratrice heb toegevoegd), kenden ze geen Dan Franck.
Tsssssssssssssssssssssssssssssssssssssssss....

En als je dan eindelijk na talloze opspoorpogingen de fantastische homo-boekenwinkel
vindt die Mevrouwtje beschrijft (die mannen verhuizen blijkbaar of het niets is) dan is het spel nog dicht ook!
Ik kan er NIET mee lachen! Gelukkig is Dan Franck geen homo. Anders was mijn dag NOG slechter geweest!

Het spijt me, beste lezers, maar vandaag wordt het een oersaaie blog. Dat is niet mijn schuld. Ik houd persoonlijk verantwoordelijk: 1) de schrijfster van de gids waarop ik mijn Milano-parcours heb geïnspireerd; 2) de homogemeenschap van Milaan; 3) Dan Franck. De schrijfster van mijn gids omdat ze me eerst verlekkert met een geweldige titel “je eens helemaal uitleven in een straat vol fantastische boekenwinkels” en dan boekenwinkels beschrijft die gewoon niet meer bestaan (ze geeft het zelfs toe! “sla Via San Nicolao in. Hier had ik jullie naar de prachtige, met houtwerk versierde boekenwinkel “La stazione di Perpignan” gestuurd, maar dat doe ik dus niet want de winkel bestaat niet meer”. Du-uh!!!!!). De homogemeenschap van Milaan – of tenminste de eigenaars van de zogenaamd spectaculaire homoboekenwinkel “Babele” omdat ze zomaar zonder boe of ba van stek verhuizen zonder mij dat te laten weten en dan nog gesloten durven zijn ook wanneer ik hen eindelijk na veel speurwerk weer getraceerd heb aan de andere kant van de stad. En Dan Franck die langs de ene kant blijkbaar goed genoeg schrijft om vermeld te worden in de lievelingsboeken-top-3 van het hoofdpersonage Nathalie in “La Délicatesse” van David Foenkinos, maar dan blijkbaar toch weer niet goed genoeg is om zich vervolgens te laten vinden in Milaan! Niet eens in die lange straat vol boekenwinkels van mijn bedrieglijke reisleidster! Het spijt me, beste lezers, maar mijn Milanese-wording heeft betere dagen gekend. Liefhebbers van film en theater kan ik nog net blij maken met een adresje van een boekenwinkel die gespecialiseerd is in dit onderwerp, maar aangezien dat niet mijn geval is, trek ik nu met een slecht humeur de stad in om mezelf op te vrolijken met een kleurrijk glaasje spritz! Wie zijn steentje wil bijdragen tot de Nathalie-opvrolijking en ergens nog een exemplaar van “La séparation” van Dan Franck liggen heeft, mag me dat altijd opsturen. Het boek zou naar het schijnt de moeite zijn. Dank bij voorbaat.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen