woensdag 4 april 2012

5. Solden in de hel bij San Marco!

Zoek het monster!
Soms zit het leven toch echt vol verrassingen. Neem nu vandaag. Ik sta op om 8 uur. Ik douch, ontbijt, kleed me aan en ga vervolgens helemaal fris op pad om het Milanese broertje van het monster van Loch Ness te zoeken. Drie uur later sta ik ongedeerd en opgelucht weer thuis in de blije wetenschap dat ik 10 000 dagen minder zal branden in de hel! Als dat geen prettig vooruitzicht is! Allemaal dankzij de vijfde etappe van mijn Milano parcours. Vandaag moest ik namelijk de kerk van San Marco bezoeken en twee afbeeldingen spotten van een slangachtig gedrocht. Eéntje bleek zich op de façade van het sierlijke kerkje te bevinden. Niet echt superindrukwekkend, maar goed. Het andere monster staat op een schilderij dat in het kerkmuseum hangt dat vandaag helaas gesloten is. Niet erg want er vallen meer dan genoeg andere dingen te bestuderen in de San Marco kerk. Bovendien wil ik ook nog wat tijd uittrekken om me rustig in te beelden hoe de veertienjarige Mozart drie maanden lang in deze kerk orgel kwam spelen onder de kundige leiding van Giovanni Battista Sammartini. En ik wil me nog even met mijn ipod in een hoekje verschansen om te luisteren naar het Requiem dat Verdi hier in 1874 voor een volle kerk dirigeerde ter nagedachtenis van Alessandro Manzoni (ja, die van de koffie en de chocoladetaart op het pleintje van gisteren).

Ik laat me meedrijven op de indrukwekkende klanken van Verdi’s Dies Irae en zie iets verder iets ronds in een bakje liggen. Ik wandel wat dichter bij en staar naar iemand die uitdagend terugstaart onder het vrolijke opschrift “ik was eens wat jij nu bent”. Verschrikt spring ik achteruit en bots bijna tegen de pilaar achter me. Ik draai me om en zie iets aan de muur hangen. Het gaat om een gouden kruisbeeld vergezeld van een iets optimistischere boodschap: “wie dit kruisbeeld kust en een Onze Vader bidt, krijgt 200 dagen vermindering op zijn verblijf in de hel”. Nu is het natuurlijk niet zeker dat een braaf meisje als ik ooit in de hel belandt, maar waarom zou je het risico nemen? Als ik terugdenk aan de zure blik van de schedel die me nog steeds grimmig toelacht, is mijn besluit snel genomen. Ik bid vliegensvlug 500 Onze Vaders, bedek het kruisbeeld met evenveel kussen en stap opgelucht en blij San Marco buiten. Wie weet hoeveel heerlijke zonden ik kan begaan met deze 10 000 dagen vrijstelling van hel!
Onze Vader die in de hemelen zijt - kus - geheiligd zij uw naam - kus...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen