vrijdag 30 maart 2012

3. Chinatown op het dak van de Duomo

Daisy, ik en...
de geheimzinnige fles
Gisteren bezocht ik de binnenkant van de Duomo. Vandaag blijk ik volgens mijn lijstje op het dak te moeten kruipen van dit immense gebouw. Daar word ik namelijk verondersteld de hemel aan te raken met een vinger (ik lees ook maar wat er staat) en de honderden beelden te bewonderen die op de vele torentjes van de Duomo prijken. Zo gezegd, zo gedaan en aangezien mijn lieve verloofde vandaag een uurtje vrij heeft, beklimmen we samen de 250 trappen naar het topje van Milaan. Daar staan we versteld van het prachtige uitzicht. De indrukwekkende, meditatieve stilte die mijn gids me had beloofd, is helaas onvindbaar want één van de luxerestaurantjes op het dak van de Rinascente aan de overkant is zo genereus ons mee te laten genieten van vrolijke sfeermuziek (gratis nog wel!). Met mijn vinger in de aanslag ga ik op zoek naar een geschikte plek om de hemel aan te raken en gefotografeerd te worden bij de verwezenlijking van deze derde etappe in mijn Milano-parcours.

Dat plekje vind ik in het midden van het centrale dakterras van de Duomo waar een soort mini-pilaartje mij de kans geeft bevallig te poseren temidden van waterspuwers en ander moois. Helaas blijken ook alle andere bezoekers dat plekje gevonden te hebben en is het dus niet zo gemakkelijk om mij te fotograferen zonder een of andere onbekende toerist aan mijn zijde. Vooral Chinese Duomo-beklimmers zijn niet snel klaar met hun fotoreportages en dus staat Alessandro een half uur lang te vloeken omdat een Chinees meisje maar niet uit de foto wil gaan. Ik bestudeer het Aziatische model geduldig en zie plotseling iets vreemds aan haar rugzak bengelen. Vlug loop ik naar Alessandro, ruk hem de camera uit handen en begin als een bezetene zelf aan een fotoreportage van het meisje en haar vreemde aanhangsel. Ze loopt namelijk rond met een fles water die vol zit met rare wortels of stengels of zoiets. Als een frisse Master in Food Culture ben ik daar natuurlijk onmiddellijk door geïntrigeerd en moet ik hier absoluut het fijne van weten. Daisy, want zo heet het meisje, wordt op haar schouder getikt en ondervraagd over het vreemde goedje dat ze meezeult. Blijkt het te gaan om een combinatie van drie verschillende wortels die ervoor zorgen dat Daisy een hele dag bruist van energie! Aangezien ik zelf dit jaar ook wel wat energie kan gebruiken (ik moet nog 98 Milanese hordes nemen, remember!), vraag ik haar of ze de namen van de wortels voor mij kan noteren. Dat doet Daisy, alleen weet ze niet zeker of ik de ingrediënten wel in Italië zal kunnen vinden. Zij heeft ze namelijk zelf helemaal vanuit China meegebracht.
Maar dan kent Daisy Nathalie Stevens nog niet! Binnen de 5 minuten sta ik weer aan de voet van de Duomo en heb ik de weg uitgestippeld naar het Chinatown van Milaan; Via Sarpi en omgeving. Met mijn reisgids nu vol Chinese tekentjes stap ik de eerste de beste Chinese kruidenier binnen en vraag wat Mai Dong, Shen Xu en Huang Qi, alstublieft. De dame achter de kassa kijkt me vreemd aan en vertelt me dat ik zulke dingen helemaal niet bij haar kan vinden maar dat ik daarvoor naar de Chinese apotheek moet. In Via Messina zijn er twee, krijg ik te horen. Ik heb geen flauw benul waar Via Messina ligt en het gebroken Italiaans van de dame is te kruimelig om mij ook maar iets wijzer te maken dus besluit ik gewoon maar verder te wandelen in de kleurrijke, Chinese straatjes en ergens anders een tweede poging te wagen. Dat blijkt geen slecht idee want binnen het kwartier stuurt een sympathieke tofu-verkoopster mij naar Dokter Wen Wei Hua.

Dokter W. heeft een kruidenwinkel en moet hard lachen wanneer hij mijn Chinese krabbels onder ogen krijgt. Daisy’s teken voor Shen Xu is namelijk niet gewoon het symbool voor de algemeen bekende Gin Sheng wortel, maar voor de baardhaartjes van die wortel. Zo’n gedetailleerd ingrediënt kan Dokter W. mij niet bieden maar volgens hem werkt de cocktail ook prima met gewone Gin Sheng schijfjes. Hij legt mij uit dat ik 10 gram Mai Dong en 20 gram Huang Qi een uur lang zachtjes moet laten koken om er dan aan het eind de Shen Xu aan toe te voegen. Helemaal opgetogen stap ik buiten bij mijn nieuwe Chinese kruidendealer. Morgen brouw ik mijn energetische toverdrankje en begin ik als een echte Speedy Gonzales aan mijn to-do list nummer 4! Be ready, mensen!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten