vrijdag 26 augustus 2011

En de oscar voor het beste ontbijt gaat naar...

Masseria Uccio!
Masseria Uccio! Tenminste dat hebben Alessandro en ik unaniem beslist na een weekje te gast geweest te zijn bij Paola en Francesco in het uiterste puntje van de hak van Italië. Dit sympathieke jonge koppel opende vier jaar geleden een gastenverblijf met 7 ruime en smaakvolle kamers in de masseria (typisch Pugliese versterkte boerderij uit de 18e eeuw) die al generaties lang tot de familie behoort. Alles ademt hier traditie en authenticiteit uit en dat merk je zelfs (of vooral) aan het ontbijt. Dat wilde het koppel zo typisch mogelijk houden met enkel lokale producten. Elke morgen genoten we dan ook van versgeplukte vijgen, knapperig verse druiven, peertjes, pruimpjes en de onovertreffelijke zelfgemaakte abrikozenconfituur waarvan elke kamer zijn gepersonaliseerde pot op tafel staan had. Om het niet te hebben over de versgebakken taarten, de lekkere schijfjes verse mozzarella, of de cactusvijgen...
Elke kamer heeft een naam en zo vind je elke morgen je gepersonaliseerde ontbijttafeltje met je eigen pot onovertreffelijke abrikozenconfituur! Ook de oscar voor "oog voor detail" slepen ze wat mij betreft in de wacht!
Elke dag verraste Paola ons met een nieuw ingrediënt in het prachtige ontbijtbuffet. Maar het element dat me van dag één het meeste intrigeerde en waar ik persoonlijk het gekst op was, waren de “frise”... Wat dat dan wel moge zijn? Voor ons Belgen en Nederlanders iets heel raars. Extreem hardgebakken beschuiten die je 30 seconden lang moet weken in een kom water en dan moet besprenkelen met olijfolie en versgesneden tomaatjes. In water gesopt brood? Klinkt niet echt lekker, he? En toch zweer ik jullie dat ik al na de eerste wantrouwige hap verkocht was. Ik verwachte me namelijk aan een vies wak goedje maar was heel aangenaam verrast toen de “frisa” zelfs na het weken toch nog altijd een krokant kantje behield. En dat weken was echt wel nodig want anders brak je op die typisch Pugliese beschuiten regelrecht je tanden.
Frise, de "sponzafrise" waar je de broodjes water in laat opslorpen en dan natuurlijk heerlijk verse tomaatjes!
Toen ik op een ochtend een loflied afstak tegen Paola over deze vreemde lekkernij vertelde ze me dat deze Pugliese specialiteit oorspronkelijk eigenlijk het brood van de arme boeren was. “Frise” zijn kleine, ronde broodjes die niet één maar twee keer gebakken worden. Na de eerste keer worden ze uit de oven gehaald, doormidden gesneden en dan een tweede keer aan de hitte onderworpen. Resultaat? Een steenharde schijf die je maanden en maanden kan bewaren maar die meteen weer zacht (maar toch ook knapperig raar genoeg) wordt als je haar eventjes in wat water legt. De boeren namen deze beschuiten mee naar het veld en belegden ze zoals Francesco ons op dag één had getoond met stukjes tomaat en olijfolie (tomaten mankeren nooit in Puglia, legde Paola ons uit, en olijfolie produceerden de boeren zelf en was dus altijd beschikbaar).
Paolo doet het ons allemaal een keertje voor. Frisa, water, tomaatjes en dan natuurlijk "the finishing touch": Pugliese olijfolie!
Over die tomaten kwam ik trouwens nog iets interessants te weten. Paola liet me namelijk speciale gele tomaatjes zien die met een touwtje aan de muur hingen. Wintertomaten noemde ze ze. Ik dacht dat de tomaatjes daar hingen om te drogen maar dat bleek helemaal niet het geval. Wintertomaatjes oogst je in de zomer en blijven gewoon goed tot in de winter. Dus zelfs in december eten mensen in Puglia verse, sappige tomaatjes. Raar maar waar!
Gele wintertomaten! Geoogst in de zomer, op ons bord in de winter. En toch nog altijd sappig! Miraculeus, noem ik dat!
Wie zoals mij geboren is met een buitensporige liefde voor gastronomie heeft buiten het ontbijt trouwens nog een goede reden om een bezoekje te brengen aan Masseria Uccio. Paola heeft namelijk voor haar gasten een soort boek geschreven dat beter is dan de beste gastronomische gids en een hele reeks culinaire topadresjes bevat. Een ware schat aan informatie die een doorwinterde lekkerbek zoals ik uitermate op prijs stelde en die onze vakantie echt enorm heeft verrijkt. Slecht eten in Puglia is moeilijk maar met Paola’s persoonlijke tips en beschrijvingen wordt het gewoon onmogelijk.
Als ik jullie na dit alles ook nog vertel dat we voor onze prachtige kamer, het fantastische ontbijt en deze uiterst gedetailleerde goudmijn aan informatie ook nog eens een heel redelijke prijs betaalden, weten jullie allemaal wat jullie te doen staat. Als de vliegende weerlicht naar hun site surfen en een weekje vastleggen voor het volgende zomerseizoen. Wel snel zijn want vorig jaar was de Masseria al volzet voor de zomer vanaf april. Succes en weken maar die broodjes!
http://www.masseriauccio.com/


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen