maandag 11 april 2011

Vinitaly of hoe een wijnbeurs je vakantie kan bepalen!


En zo kwamen we te weten dat de Picotendro eigenlijk gewoon de naam is die ze in de Val d'Aosta aan de Nebbiolodruif geven.

Umbria: op de valreep gemist. Verdorie!

 
Zes verschillende Vermentino's liet deze brave man ons proeven!

Je wil niet weten hoeveel liters wijn er per dag aan zo'n stand worden uitgespuwd. En nog minder hoeveel er worden doorgeslikt!

Daar was het weer. HET wijnevent van het jaar. Vinitaly! Heel de fiera van Verona volgestouwd met ontelbare wijnstandjes waar je zoveel mag proeven als je maar wil. Een ongelofelijke gelegenheid om een bepaalde streek van Italië eens gedegen uit te pluizen of om bijvoorbeeld een vergelijkende studie te voeren naar Barolo’s van verschillende wijnhuizen. Alessandro en ik hadden helaas maar een kleine vier uurtjes tijd (terwijl vier dagen eigenlijk al veel te weinig is) en dus waren we op de trein naar Verona al proefstrategieën aan het bedenken. Het beste leek ons om op basis van de Gambero Rosso wijngids die wijnhuizen te selecteren die dit jaar drie glaasjes hadden verdiend (de allergrootste onderscheiding). Aan dit idee alleen al zag je dat geen van ons tweeën ooit een voet op Vinitalygrondgebied had gezet. Anders hadden we direct geweten dat dat met ons tijdsbestek zowat het slechtst mogelijke idee was. De beurs is namelijk zo groot dat er busjes tussen de verschillende hallen rijden om vermoeide bezoekers snel naar het juiste paviljoen te brengen.
Gelukkig lopen er op dit soort beurzen ook wijnproducerende schoonbroers rond die de arme leekbezoeker snel weer met beide voeten op de grond zetten. Kies gewoon één regio en proef alle verschillende druiven, gaf Gigi ons ten raad tussen het uitschenken van twee glaasjes Erbaluce door. Zo gezegd, zo gedaan. En zo trokken we vol goede moed naar de Val d’Aosta waar een behulpzame sommelier voor ons op zoek ging naar wijnen zonder of met zo weinig mogelijk hout. "Lekker die Montjovet", vond Alessandro, terwijl ik nog volop aan het wennen was aan de uitgestrektheid van het hele gebeuren, "maar misschien kunnen we nu toch naar een andere regio gaan".
En zo belandden we in Liguria bij een nieuwe enthousiasteling die vastbesloten was van ons twee Vermentino-kenners te maken. Lekker, lekker maar nu ook weer niet zo lekker dat we ook nog voor een rode wijnsessie aan de bloemenriviera wilden blijven. Snelle panino en op naar Puglia. Beetje terughoudend wel want eigenlijk houden we niet van al te zware, zoete wijnen. Maar goed, wie weet zouden we vandaag wel leren dat je in Zuid-Italië ondanks de verzengende hitte die de suikers en dus ook de alcohol in de druiven de hoogte injaagt ook iets verfijnders kon drinken. Nieuwe sympathieke sommelier bij de lurven gevat die helaas alleen kon bevestigen wat we al vreesden. Zwaar, bijna paars druivensap kregen we te drinken. Niet echt onze smaak. Wel een nieuw druifje ontdekt dat mij alvast ietsje beter beviel dan de loden negroamaro en primitivotoetsen: de Susumaniello. Maar misschien was dat ook alleen maar omdat ik het een leuke naam vond en dus al van te voren besloten had dat ik deze wijn beter zou vinden.
Nog een half uurtje tijd en dan rennen naar de bus... Wat doen we? Even denken. Deze zomer willen we op vakantie naar Abruzzo of Campania of Molise. Snel een voorproefje? Snel een voorproefje! Molise kruist als eerste ons pad met de zoveelste bereidwillige sommelier. Veel verwachten we niet want eigenlijk denken we alleen nog aan hoe we de uitgang terug moeten vinden om op tijd weer op de trein te geraken. Maar dan schenkt de donkere Molizenaar of Molinees of hoe je hem ook wil noemen niet één, niet twee, niet drie maar zowaar vier wijnen op rij in ons glas die ons niet alleen allemaal verbazen maar die we ook nog eens lekker vinden! Totaal (voor ons) onbekende druiven en compleet andere smaaktonen dan die die we gewend zijn! We onthouden de Trebbiano- en de Tintiliadruif en weten het nu zeker. Dit jaar geen Abruzzo of Campania voor ons. Ons vind je deze zomer in de wijngaarden van Molise!



1 opmerking:

  1. Wij en onze leerlingen hebben een bezoekje aan wijnhuizen die dag aan onze neus voorbij zien gaan doordat iedereen op die beurs zat... we hebben dus niets kunnen proeven op onze culinaire dag MAAR alle andere dagen tijdens de maaltijden des te meer :)

    BeantwoordenVerwijderen