woensdag 17 juni 2015

Cena in Bianco

Toevallig in Turijn op 5 juli?

Zin om deel uit te maken van het meest elegante en sprookjesachtige dinner event van Turijn?

Schrijf je dan nu in op de website van "una Cena in Bianco" en verneem 24 uur van te voren wat de geheime locatie voor de 2015 editie is. Hier mag je dan arriveren vanaf 17u met je hele witte hebben en houden. 

Wat zijn de regels?

1) Alles en iedereen is wit (uitzonderingen enkel toegestaan voor eten en wijn: hier is wat kleur toegestaan).

2) Elegance is key: Torino is op zich al een classy stad maar op 5 juli doen de deelnemers van La Cena in Bianco er nog een schepje bovenop: stoffen tafellakens en servieten (papieren, nooooo!), chique outfits (hoe eleganter hoe beter, sommige dames halen zelfs hun trouwjurk weer uit de kast), kandelaars, decoratie, kristallen glazen, porseleinen borden, enzovoort...

3) Opgeruimd staat netjes: iedereen wordt dus verondersteld alles zelf mee te brengen maar ook terug mee te nemen. De organisatie en deelnemers maken er een erezaak van om de geheime locatie van het "unconventional dinner" zoals men het hier ook noemt, volledig spotless  achter te laten. Ook hier gaat elegantie voor alles. Uiterlijk maar ook innerlijk.

Ik begin alvast mijn trouwschoenen op te poetsen.



vrijdag 12 juni 2015

Soep eten en buiten de lijntjes kleuren!





Jullie weten het misschien niet, beste lezers, maar een lekkere kom soep vinden is in Italië geen sinecure. Hoewel dit land een culinair paradijs is, wordt de kom soep hier nog steeds stiefmoederlijk behandeld. Soep eet je als je ziek bent of anders helemaal niet. Gelukkig is Turijn er steeds voor te vinden om haar inwoners buiten de klassieke lijntjes te laten kleuren, en dus opende Eleonora Laleo, een bekende wijnjournaliste,onlangs een gloednieuwe soepbar. Mijn moeder en ik trokken op onderzoek uit en proefden niet alleen een heerlijke wortelsoep maar ook een lekkere kop specialty filterkoffie. Ideaal voor Belgische of Nederlandse klanten die het niet zo begrepen hebben op het piepkleine Italiaanse espressootje maar liever uren bijpraten bij een gezellige mok! En dat hebben we dan ook gedaan!


Laleo is pas open en staat steeds open voor speciale soeprecepten. Belgische of Nederlandse suggesties? Spring vlug in de pen en wie weet steelt jouw recept straks de show in één van de hipste resto’s van Torino!

http://www.laleo.co/


donderdag 11 juni 2015

Italy with Nathalie is back! In Turijn!


Hier ben ik weer! Mijn oude project om een echte Milanese te worden heb ik na mijn huwelijk moeten opbergen want manlief troonde me na heel wat omzwervingen mee naar een nieuw plekje onder de Italiaanse zon: Turijn! Een prachtige stad aan de voet van de Alpen met hopen leuke dingen om jullie over te berichten. Eind augustus komt mijn kleine neefje, Roy, op bezoek en begin maart mag ik samen met Katleen Machiels haar studenten Italiaans van CVO Janitor rondleiden. Fijne vooruitzichten dus die best goed voorbereid worden. En waar kan ik dat beter doen dan op mijn blog?
Nergens dus!

Groetjes van Nathalie, jullie nieuwe Torinese reporter!

dinsdag 23 oktober 2012

30. Being AB-positive at Claudio’s!

Da Claudio... An AB+ place to be!

My blood type is AB+! An extremely important bit of information that I have decided to exclusively share with you. I see you look puzzled while trying to understand how my blood can be relevant for my “How to become a Milanese” project but it actually is! Or don’t you want to know who is Milano’s famous Claudio and why I went to visit him today?
Okay, let me explain. Both my mother’s dietician and the osteopath who enabled me to move again after I had hurt my back insist on the fact that it’s of fundamental importance to know your blood type if you want to feel healthy. Apparently there isn’t something like a universal healty diet. Instead, people should consider the specific alimentary needs of their specific blood type. I agree that it all sounds quite strange and obscure but my mother actually lost weight and I can’t deny that my back doesn’t hurt anymore, so why wouldn’t I take a look at this whole blood type theory? So I did and what did I learn? That my meat, corn and kidney bean days are over and that a smart AB+ girl like me goes for tons and tons of seafood and fish!
 

So this morning I shared my amazing discovery with my dear friend Caterina and she immediately came up with a great idea that fitted perfectly in my Milano-discovery-plans! “Why don’t we go and have lunch at Da Claudio, the most famous fish store of Milan? For only 15 euro they don’t only give you a plate full with delicious marinated raw fish but also a glas of ice cold Prosecco!” Great plans should be executed right away and so at 1 o’clock this afternoon, Caterina and I were feasting on a delectable selection of fish with pistacchio nuts and cracking fresh pink shrimp. All of this in the exclusive décor of one of the oldest shops of Milan AND with a view on the colourful and amusing folks of the posh Brera quarter. What could a person possibly want more?
 

I’m not sure whether it was my blood or the twinkling glas of bubbles, but after today’s lunch I felt better than ever!
 
I can't be entirely sure but according to her big smile, I'm suspecting Caterina to be an AB+ herself!
Is your blood type AB+ and would you fancy some fish shot at Claudio’s yourself? Why not go and have a look at http://www.expedia.nl/goedkope-vakantie and book yourself some nice little Milano weekend?
PS: Milano has lots of nice places for other blood types too J

30. AB-positieven bij Claudio!

Da Claudio... De place to be voor elke AB+'er!

Ik heb bloedgroep AB+! Een uiterst belangrijk gegeven dat ik vandaag exclusief met jullie wil delen. Heeft dat dan belang voor iemand die bezig is Milanese te worden? En of dat belang heeft! Tenminste als jullie willen weten waarom ik deze middag te vinden was bij de in Milaan wereldbefaamde Claudio!
Ik leg het even uit. Zowel de diëtiste van mijn moeder als de osteopate die vorige week mijn geblokkeerde rug weer los kreeg, beweren dat je bloedgroep kennen van fundamenteel belang is om gezond te blijven. Blijkbaar bestaat er namelijk geen universeel gezond dieet maar moet je rekening houden met de specifieke vereisten van je bloedgroep. Een vreemde theorie maar mijn moeder is er wel door afgevallen en mijn rug is wel degelijk genezen dus wilde ik wel eens een keertje weten wat ik volgens dat bloedgroepgedoe dan wel precies moet eten. En wat blijkt? Gedaan met vlees, mais en kidneybonen! Een AB+’er zoals ik hoort tonnen en tonnen vis te eten!
 
Ik deelde deze verbazingwekkende ontdekking met mijn goede vriendin Caterina en zij kwam meteen met een fantastisch voorstel dat nog perfect in mijn Milano-discovery-tocht paste ook! “Waarom gaan we niet lunchen bij Da Claudio, de beroemdste viswinkel van Milaan? Voor 15 euro krijg je daar niet alleen een bord vol met heerlijke, gemarineerde rauwe vis maar nog een glaasje Prosecco ook!” Dat liet ik me geen twee keer zeggen en zo zaten we deze middag om half één samen te genieten van een fantastische tris van vis met pistachenootjes en kraakverse roze garnalen. Dit alles in het exclusieve kader van één van de oudste winkels van Milaan EN met zicht op het kleurrijk volkje van de chique Brera-wijk. Wat wil een mens nog meer?
 
Ik weet niet of het aan mijn bloed lag of aan de vrolijke frisse bubbels maar ik voelde me vandaag in ieder geval opgewekter en gezonder dan ooit!
 
Ik weet het natuurlijk niet zeker maar aan die brede lach te zien zou Caterina best wel eens een AB+'er kunnen zijn...
Heb jij bloedgroep AB+ en zie jij zo’n visopkikkertje ook wel zitten? Surf dan toch gewoon naar http://www.expedia.nl/goedkope-vakantie en boek in een wip een goedkoop weekendje Milano!
PS: ook voor andere bloedgroepen meer dan leuke adresjes genoeg J

woensdag 3 oktober 2012

29. Nathalie goes ZELIG...

Getting ready with Alex for my first ZELIG experience!

A long, long time ago, when I was studying to become a translator, Professor Verlonje explained that one could only become a good translator if on top of mastering the language of a country, one would also profoundly know its background, customs and specific common knowledge. Specific common knowledge is a type of knowledge which includes everything from the songs little children learn at school, to popular television programs, regional reputations, local feuds and even simply what people usually have for breakfast. Without this knowledge it’s absolutely impossible to understand people from an other culture for a 100% and it’s even more impossible to make a 100% perfect translation of what they are saying.
 
Let’s take the title of this blog post for example. Nathalie goes ZELIG? What is that supposed to mean? Well, any Italian who knows a little bit of English could immediately give you the answer and tell you where I spent last Saturday night and why. Because almost every Italian has once gone ZELIG. And even if he didn’t, he would certainly know at least 10 other Italians who did. That’s because all Italians know, unlike me before last Saturday night, that ZELIG equals cabaret! They know that ZELIG is a cabaret theater in Milan which has been world- , sorry, I mean, Italian famous for years! They know that once a week, one can switch on the television and watch the hilarious performances filmed directly from Milan.
Daniele Raco, very good comedian. Only a little bit skinny. According to his Calabrese mother, that is.

Because it sure was hilarious, Daniele Raco’s monologue in which he tried to make it clear to us why it’s impossible for the son of two Calabreses to lose weight. Apparently Calabrese people don’t think of anything else but eating. Their children go to school with two schoolbags: one for their books, one for their numerous snacks and lunchboxes (yes, boxeS). You never enter a Calabrese house without rolling out again as a stuffed little pig, whether you’re the mailman, a bailiff or a Jehovah testimony. And it’s absolutely hopeless to even think about going on a diet when you live in the tip of Italy or are in daily contact with people originating from the place.

So I learned something about my new home country again. Zelig is a synonym here for rolling over the floor laughing and Weight Watchers should never invest in an Italian translation of their manuals. Not even by a translator like me with an excellent specific common knowledge.

dinsdag 2 oktober 2012

29. Een erg ge-ZELIG-e avond in Milaan

Klaar voor mijn ZELIG-doop!

Heel, heel lang geleden, toen ik als student in de vertaalkunde de colleges volgde van Professor Verlonje, vertelde die laatste dat je pas echt een goed vertaler kon zijn als je niet alleen de taal van een land beheerste maar ook perfect zijn achtergrond, gebruiken en specifieke algemene kennis kende. “Specifieke algemene kennis... is dat niet wat tegenstrijdig?”, hoor ik jullie al denken. Nee, dat is het niet. Specifieke algemene kennis bestaat namelijk uit kinderversjes, populaire televisieprogramma’s, lokale gebruiken, plaatselijke vetes of zelfs gewoon uit het feit dat je weet wat mensen ‘s ochtends als ontbijt eten. Zonder die kennis is het absoluut onmogelijk om mensen uit een andere cultuur voor 100% te begrijpen, laat staan wat ze zeggen 100% juist in een vertaling weer te geven.
 
Kijk bijvoorbeeld maar eens naar de vreemde titel van dit stukje. Een ge-ZELIG-e avond? Wat bedoel ik daar nu in godsnaam mee? Wel, elke Italiaan die een beetje Nederlands kan, zou jullie daar zo het antwoord op kunnen geven en jullie kunnen vertellen waar ik zaterdagavond heb uitgehangen en waarom. Want zo goed als elke Italiaan heeft ooit al eens een ge-ZELIG-e avond beleefd. En als dat niet zo mocht zijn, dan kent hij tenminste tien andere Italianen die dat wel hebben gedaan. Italianen weten namelijk, in tegenstelling tot ik voor zaterdagavond, dat ZELIG synoniem staat met kabaret! Dat ZELIG een kabarettent is in Milaan die al jarenlang wereld- , sorry, ik bedoel Italiaans-beroemd is en dat je elke woensdagavond vanuit je luie zetel mee kan genieten van de hilarische voorstellingen die daar ten tonele en meteen ook op televisie verschijnen.
 
Daniele Raco. Goede komiek. Wel beetje aan de magere kant. Volgens zijn Calabrese moeder toch.
Want hilarisch was hij wel, de monoloog van Daniele Raco die ons haarfijn uitlegde waarom je als zoon van twee Calabrezen onmogelijk een slanke lijn kan hebben. Dat Calabrezen aan niets anders denken dan eten en hij als kind niet met één maar twee boekentassen naar school ging; één met boeken, de andere met vier-uurtjes en veelvuldige lunchpakketten. Dat je nooit bij een Calabrees over de vloer komt zonder als een gevuld speenvarkentje weer buiten te komen. Of je nu de postbode, een deurwaarder of een getuige van Jehova bent. En dat het dus absoluut geen enkel zin heeft om in de tip van Italië ook nog maar aan diëten te denken.
 
Weer wat bijgeleerd over mijn nieuwe moederland dus. Zelig staat hier synoniem met verrokken lachspieren en de Weight Watchers hoeven voor Calabria alvast niet te investeren in een Italiaanse vertaling. Zelfs niet van een vertaalster met een uitstekende specifieke algemene kennis.