dinsdag 23 oktober 2012

30. Being AB-positive at Claudio’s!

Da Claudio... An AB+ place to be!

My blood type is AB+! An extremely important bit of information that I have decided to exclusively share with you. I see you look puzzled while trying to understand how my blood can be relevant for my “How to become a Milanese” project but it actually is! Or don’t you want to know who is Milano’s famous Claudio and why I went to visit him today?
Okay, let me explain. Both my mother’s dietician and the osteopath who enabled me to move again after I had hurt my back insist on the fact that it’s of fundamental importance to know your blood type if you want to feel healthy. Apparently there isn’t something like a universal healty diet. Instead, people should consider the specific alimentary needs of their specific blood type. I agree that it all sounds quite strange and obscure but my mother actually lost weight and I can’t deny that my back doesn’t hurt anymore, so why wouldn’t I take a look at this whole blood type theory? So I did and what did I learn? That my meat, corn and kidney bean days are over and that a smart AB+ girl like me goes for tons and tons of seafood and fish!
 

So this morning I shared my amazing discovery with my dear friend Caterina and she immediately came up with a great idea that fitted perfectly in my Milano-discovery-plans! “Why don’t we go and have lunch at Da Claudio, the most famous fish store of Milan? For only 15 euro they don’t only give you a plate full with delicious marinated raw fish but also a glas of ice cold Prosecco!” Great plans should be executed right away and so at 1 o’clock this afternoon, Caterina and I were feasting on a delectable selection of fish with pistacchio nuts and cracking fresh pink shrimp. All of this in the exclusive décor of one of the oldest shops of Milan AND with a view on the colourful and amusing folks of the posh Brera quarter. What could a person possibly want more?
 

I’m not sure whether it was my blood or the twinkling glas of bubbles, but after today’s lunch I felt better than ever!
 
I can't be entirely sure but according to her big smile, I'm suspecting Caterina to be an AB+ herself!
Is your blood type AB+ and would you fancy some fish shot at Claudio’s yourself? Why not go and have a look at http://www.expedia.nl/goedkope-vakantie and book yourself some nice little Milano weekend?
PS: Milano has lots of nice places for other blood types too J

30. AB-positieven bij Claudio!

Da Claudio... De place to be voor elke AB+'er!

Ik heb bloedgroep AB+! Een uiterst belangrijk gegeven dat ik vandaag exclusief met jullie wil delen. Heeft dat dan belang voor iemand die bezig is Milanese te worden? En of dat belang heeft! Tenminste als jullie willen weten waarom ik deze middag te vinden was bij de in Milaan wereldbefaamde Claudio!
Ik leg het even uit. Zowel de diëtiste van mijn moeder als de osteopate die vorige week mijn geblokkeerde rug weer los kreeg, beweren dat je bloedgroep kennen van fundamenteel belang is om gezond te blijven. Blijkbaar bestaat er namelijk geen universeel gezond dieet maar moet je rekening houden met de specifieke vereisten van je bloedgroep. Een vreemde theorie maar mijn moeder is er wel door afgevallen en mijn rug is wel degelijk genezen dus wilde ik wel eens een keertje weten wat ik volgens dat bloedgroepgedoe dan wel precies moet eten. En wat blijkt? Gedaan met vlees, mais en kidneybonen! Een AB+’er zoals ik hoort tonnen en tonnen vis te eten!
 
Ik deelde deze verbazingwekkende ontdekking met mijn goede vriendin Caterina en zij kwam meteen met een fantastisch voorstel dat nog perfect in mijn Milano-discovery-tocht paste ook! “Waarom gaan we niet lunchen bij Da Claudio, de beroemdste viswinkel van Milaan? Voor 15 euro krijg je daar niet alleen een bord vol met heerlijke, gemarineerde rauwe vis maar nog een glaasje Prosecco ook!” Dat liet ik me geen twee keer zeggen en zo zaten we deze middag om half één samen te genieten van een fantastische tris van vis met pistachenootjes en kraakverse roze garnalen. Dit alles in het exclusieve kader van één van de oudste winkels van Milaan EN met zicht op het kleurrijk volkje van de chique Brera-wijk. Wat wil een mens nog meer?
 
Ik weet niet of het aan mijn bloed lag of aan de vrolijke frisse bubbels maar ik voelde me vandaag in ieder geval opgewekter en gezonder dan ooit!
 
Ik weet het natuurlijk niet zeker maar aan die brede lach te zien zou Caterina best wel eens een AB+'er kunnen zijn...
Heb jij bloedgroep AB+ en zie jij zo’n visopkikkertje ook wel zitten? Surf dan toch gewoon naar http://www.expedia.nl/goedkope-vakantie en boek in een wip een goedkoop weekendje Milano!
PS: ook voor andere bloedgroepen meer dan leuke adresjes genoeg J

woensdag 3 oktober 2012

29. Nathalie goes ZELIG...

Getting ready with Alex for my first ZELIG experience!

A long, long time ago, when I was studying to become a translator, Professor Verlonje explained that one could only become a good translator if on top of mastering the language of a country, one would also profoundly know its background, customs and specific common knowledge. Specific common knowledge is a type of knowledge which includes everything from the songs little children learn at school, to popular television programs, regional reputations, local feuds and even simply what people usually have for breakfast. Without this knowledge it’s absolutely impossible to understand people from an other culture for a 100% and it’s even more impossible to make a 100% perfect translation of what they are saying.
 
Let’s take the title of this blog post for example. Nathalie goes ZELIG? What is that supposed to mean? Well, any Italian who knows a little bit of English could immediately give you the answer and tell you where I spent last Saturday night and why. Because almost every Italian has once gone ZELIG. And even if he didn’t, he would certainly know at least 10 other Italians who did. That’s because all Italians know, unlike me before last Saturday night, that ZELIG equals cabaret! They know that ZELIG is a cabaret theater in Milan which has been world- , sorry, I mean, Italian famous for years! They know that once a week, one can switch on the television and watch the hilarious performances filmed directly from Milan.
Daniele Raco, very good comedian. Only a little bit skinny. According to his Calabrese mother, that is.

Because it sure was hilarious, Daniele Raco’s monologue in which he tried to make it clear to us why it’s impossible for the son of two Calabreses to lose weight. Apparently Calabrese people don’t think of anything else but eating. Their children go to school with two schoolbags: one for their books, one for their numerous snacks and lunchboxes (yes, boxeS). You never enter a Calabrese house without rolling out again as a stuffed little pig, whether you’re the mailman, a bailiff or a Jehovah testimony. And it’s absolutely hopeless to even think about going on a diet when you live in the tip of Italy or are in daily contact with people originating from the place.

So I learned something about my new home country again. Zelig is a synonym here for rolling over the floor laughing and Weight Watchers should never invest in an Italian translation of their manuals. Not even by a translator like me with an excellent specific common knowledge.

dinsdag 2 oktober 2012

29. Een erg ge-ZELIG-e avond in Milaan

Klaar voor mijn ZELIG-doop!

Heel, heel lang geleden, toen ik als student in de vertaalkunde de colleges volgde van Professor Verlonje, vertelde die laatste dat je pas echt een goed vertaler kon zijn als je niet alleen de taal van een land beheerste maar ook perfect zijn achtergrond, gebruiken en specifieke algemene kennis kende. “Specifieke algemene kennis... is dat niet wat tegenstrijdig?”, hoor ik jullie al denken. Nee, dat is het niet. Specifieke algemene kennis bestaat namelijk uit kinderversjes, populaire televisieprogramma’s, lokale gebruiken, plaatselijke vetes of zelfs gewoon uit het feit dat je weet wat mensen ‘s ochtends als ontbijt eten. Zonder die kennis is het absoluut onmogelijk om mensen uit een andere cultuur voor 100% te begrijpen, laat staan wat ze zeggen 100% juist in een vertaling weer te geven.
 
Kijk bijvoorbeeld maar eens naar de vreemde titel van dit stukje. Een ge-ZELIG-e avond? Wat bedoel ik daar nu in godsnaam mee? Wel, elke Italiaan die een beetje Nederlands kan, zou jullie daar zo het antwoord op kunnen geven en jullie kunnen vertellen waar ik zaterdagavond heb uitgehangen en waarom. Want zo goed als elke Italiaan heeft ooit al eens een ge-ZELIG-e avond beleefd. En als dat niet zo mocht zijn, dan kent hij tenminste tien andere Italianen die dat wel hebben gedaan. Italianen weten namelijk, in tegenstelling tot ik voor zaterdagavond, dat ZELIG synoniem staat met kabaret! Dat ZELIG een kabarettent is in Milaan die al jarenlang wereld- , sorry, ik bedoel Italiaans-beroemd is en dat je elke woensdagavond vanuit je luie zetel mee kan genieten van de hilarische voorstellingen die daar ten tonele en meteen ook op televisie verschijnen.
 
Daniele Raco. Goede komiek. Wel beetje aan de magere kant. Volgens zijn Calabrese moeder toch.
Want hilarisch was hij wel, de monoloog van Daniele Raco die ons haarfijn uitlegde waarom je als zoon van twee Calabrezen onmogelijk een slanke lijn kan hebben. Dat Calabrezen aan niets anders denken dan eten en hij als kind niet met één maar twee boekentassen naar school ging; één met boeken, de andere met vier-uurtjes en veelvuldige lunchpakketten. Dat je nooit bij een Calabrees over de vloer komt zonder als een gevuld speenvarkentje weer buiten te komen. Of je nu de postbode, een deurwaarder of een getuige van Jehova bent. En dat het dus absoluut geen enkel zin heeft om in de tip van Italië ook nog maar aan diëten te denken.
 
Weer wat bijgeleerd over mijn nieuwe moederland dus. Zelig staat hier synoniem met verrokken lachspieren en de Weight Watchers hoeven voor Calabria alvast niet te investeren in een Italiaanse vertaling. Zelfs niet van een vertaalster met een uitstekende specifieke algemene kennis.

vrijdag 28 september 2012

28. Design and coffee in a spinning top!

Kitsch, you say?

A room full with little televisions showing interviews with Chinese students in Milan.
The things they are most impressed with here in Italy? Pasta and pizza...

The design cafe. The conventional part.

The design cafe. The adventurous part.

My adventurous husband and two Caesar salads in a spinning top.
Next time we try the pasta.

Okay, people, here I am again! A little bit later then expected, but well... So how am I now going to continue my discovery tour of Milan? I’d say by flashing myself back a couple of months ago! As some of you might remember at that time Sanne Kooijmans wrote a guest article on this blog about three of the coolest design hotels of Milan. Reading her article, I thought: “this information could use even some more design”. Because a person who loves design and decides to come all the way to Milan for it, wants to see a little bit more than just the inside of his hotel, as design as it may be.
So I took my guide book and walked up to the Triennale, also known as THE design museum of Milan. And what did I discover there except for an extremely kitschy exhibition (which was okay since the topic was precisely “kitsch”), a huge China hall full with interviews of Chinese students living in Milan and half a building filled with typographical highlights (apparently since decades Italy has been world famous for its top publicity people)? One of the cutest and greenest terraces of the city!
 
That’s true! The Triennale doesn’t only have a nice, classy, zen-inspired design restaurant but also a very great design cafe where you can drop by for a coffee or a (not so tasty) Caesar salad (to be consumed in a huge spinning top if you like)! Those of you who love to enjoy the Milanese sun in a peaceful and green environment, can be happy! Nathalie found the spot! You don’t even have to visit the museum. Just walk to the back of the entrance hall, go down the stares, install yourself in one of the spinning tops and order some coffee (no Caesar salad)!
http://www.triennale.it

28. Design en koffie in een tol!

Beetje kitsch, zegt u?

TV'tjes met interviews van Chinezen in Milaan. Allemaal zeer te spreken over de Italiaanse pizza en pasta.

Het designcafé. Fruitsap, koffie, rust en groenigheid. Allemaal meer dan goedgekeurd!

Mijn echtgenoot en twee Caesar Salads in een tol. Volgende keer gaan we voor pasta.

Oke, mensen, hier ben ik weer! Met een beetje vertraging zoals altijd, maar goed. En hoe zet ik mijn Milanese ontdekkingstocht verder? Door eventjes een paar maanden terug te gaan in de tijd. Zoals jullie namelijk misschien nog weten schreef Sanne Kooijmans hier toen een gastartikel over keicoole designhotels in Milaan. Ik dacht toen: “deze info moet worden uitgebreid met meer design”! Want wie van design houdt en daar helemaal voor naar Milaan komt, wil natuurlijk wel iets meer zien dan enkel de binnenkant van een plaatselijke herberg, hoe design ook.
Dus trok ik naar de Triennale, ook wel bekend als HET designmuseum van Milaan. En wat ontdekte ik daar buiten een opperkitscherige tentoonstelling (verantwoord trouwens want kitsch was het onderwerp), een reusachtige China-zaal vol interviews met Chinese studenten en een half gebouw vol typografische hoogstandjes (Italië is blijkbaar al decennia lang wereldberoemd voor zijn topreclamemensen)? Een van de allermooiste en allergroenste terrasjes van de stad!
 
De Triennale heeft namelijk niet alleen een mooi, strak, zen-aanvoelend designrestaurant maar ook een heel leuk designcafé waar je langs kan voor een koffietje of een (wel niet heel lekkere) Caesar salad in een vreemde tol! Wie graag in alle rust en omringd door groenigheid geniet van de Milanese zon, mag nu dus in zijn of haar handjes wrijven. Nathalie vond the spot! Je hoeft er zelfs het museum niet voor te bezoeken. Gewoon binnenlopen, achteraan in de inkomhal de trap nemen, in een tol kruipen en koffie bestellen (geen Caesar salad)!
http://www.triennale.it

woensdag 18 juli 2012

Becoming... Mrs Minelli!

Roppolo. 14th of July.

Dear blog readers and friends,

I know I have been horribly neglecting you and my "becoming a Milanese project" has slowed down a bit, but as you can see, I had a very good reason! Last weekend, instead of becoming the Milanese I promised you I would become, I became Mrs Minelli! The preparations for this wonderful and important moment in my life took me a lot of time and energy and now, my husband and I are going to relax for a couple of weeks in Peru and Cuba. From September on I'm back on duty and I promise you I will continue to become a Milanese as I was before. Don't forget "Italy with Nathalie"! I won't forget you!

Un bacione,

Mrs. Minelli!